عفونت قارچی واژن

عفونت قارچی واژن یکی از مشکلات شایع سلامت زنان است که در اثر رشد بیش‌ازحد قارچ‌هایی از خانواده کاندیدا (Candida) ایجاد می‌شود. این عفونت با علائمی مانند خارش واژن، سوزش، قرمزی ناحیه تناسلی و ترشحات سفید و غلیظ همراه است. اگرچه وجود قارچ کاندیدا در واژن همیشه به معنای بیماری نیست، اما برهم خوردن تعادل طبیعی محیط واژن می‌تواند باعث افزایش رشد آن و بروز علائم آزاردهنده شود.

مصرف برخی آنتی بیوتیک‌ها، بارداری، دیابت کنترل نشده و ضعف سیستم ایمنی از عواملی هستند که احتمال ابتلا به عفونت قارچی واژن را افزایش می‌دهند. تشخیص این عفونت اهمیت زیادی دارد؛ زیرا علائم آن ممکن است با عفونت‌های باکتریایی یا سایر مشکلات دستگاه تناسلی شباهت داشته باشد. در ادامه با علائم، علت‌ها، روش‌های تشخیص و راهکارهای پیشگیری از قارچ واژن آشنا می‌شوید.

عفونت قارچی واژن چیست؟

عفونت قارچی واژن که با نام کاندیدیازیس واژینال (Vulvovaginal Candidiasis) نیز شناخته می‌شود، نوعی التهاب و عفونت در واژن و گاهی ناحیه خارجی دستگاه تناسلی زنان است. عامل اصلی این بیماری قارچی به نام کاندیدا آلبیکنس (Candida albicans) است. این قارچ ممکن است به صورت طبیعی و بدون ایجاد مشکل در واژن حضور داشته باشد. باکتری‌های مفید و سازوکارهای دفاعی بدن رشد آن را کنترل می‌کنند. اما اگر تعادل میکروبی محیط واژن تغییر کند، قارچ می‌تواند بیش ازحد تکثیر شود و باعث التهاب، خارش و سوزش شود.

عفونت قارچی واژن ممکن است در سنین مختلف و حتی در زنانی که از نظر عمومی سالم هستند اتفاق بیفتد. این مشکل خطر جدی ایجاد نمی‌کند، اما در صورت تداوم یا تکرار علائم، بررسی پزشکی ضروری است. اگر خارش، سوزش یا ترشحات غیرطبیعی واژن دارید، مراجعه به متخصص زنان برای تشخیص علت و انتخاب روش مناسب درمان عفونت واژن اهمیت دارد.

 

علائم عفونت قارچی واژن چیست؟

علائم عفونت قارچی واژن در اثر التهاب و تحریک بافت‌های واژن و ناحیه خارجی دستگاه تناسلی ایجاد می‌شوند. شدت این علائم ممکن است در افراد مختلف متفاوت باشد؛ به‌طوری‌که بعضی زنان تنها خارش خفیف را تجربه می‌کنند، اما در موارد شدیدتر، خارش، سوزش و التهاب می‌توانند باعث ناراحتی قابل‌توجه شوند.

شایع‌ترین نشانه عفونت قارچی واژن، خارش ناحیه تناسلی است؛ بااین‌حال، این عفونت ممکن است با تغییر ترشحات، قرمزی و تورم نیز همراه باشد. مهم‌ترین علائم عبارت‌اند از:

خارش واژن و ناحیه تناسلی

خارش واژن یکی از مشخص‌ترین علائم عفونت قارچی واژن است. این احساس ممکن است در داخل واژن یا بیشتر در قسمت خارجی دستگاه تناسلی، به‌خصوص اطراف دهانه واژن و لبه‌های آن، ایجاد شود. شدت خارش در برخی افراد به‌اندازه‌ای است که باعث اختلال در خواب یا فعالیت‌های روزمره می‌شود. خاراندن مکرر ناحیه نیز می‌تواند التهاب و تحریک پوست را بیشتر کند.

سوزش واژن

رشد بیش از حد قارچ کاندیدا می‌تواند باعث التهاب بافت‌های واژن و اطراف آن شود. در نتیجه، فرد ممکن است احساس سوزش یا حساسیت در ناحیه تناسلی داشته باشد. این سوزش گاهی هنگام ادرار کردن بیشتر احساس می‌شود؛ به‌خصوص زمانی که ادرار با پوست ملتهب اطراف دهانه واژن تماس پیدا می‌کند. سوزش ممکن است هنگام رابطه جنسی نیز تشدید شود.

ترشحات سفید و غلیظ

یکی دیگر از علائم شناخته شده عفونت قارچی واژن، تغییر ترشحات است. این ترشحات سفید، غلیظ و گاهی به شکل تکه‌های کوچک شبیه پنیر هستند. برخلاف برخی عفونت‌های باکتریایی، ترشحات ناشی از قارچ بوی ماهی یا بوی نامطبوع مشخصی ندارند.

البته ظاهر ترشحات در همه افراد یکسان نیست و ممکن است بعضی زنان تغییر قابل توجهی در ترشحات خود مشاهده نکنند. بنابراین، صرفاً سفید یا غلیظ بودن ترشحات برای تشخیص عفونت قارچی کافی نیست.

قرمزی و التهاب ناحیه تناسلی

التهاب ناشی از عفونت قارچی می‌تواند باعث قرمزی، تورم و حساس شدن پوست اطراف دهانه واژن و لبه‌های تناسلی شود. در این شرایط، تماس لباس زیر با پوست یا شست وشوی ناحیه ممکن است احساس ناراحتی ایجاد کند. این علامت همراه با خارش یا سوزش دیده می‌شود و در موارد شدیدتر ممکن است گسترده تر باشد.

درد هنگام رابطه جنسی

التهاب و حساسیت بافت‌های واژن ممکن است باعث درد یا احساس سوزش هنگام برقراری رابطه جنسی شود. این ناراحتی به دلیل تحریک بافت های ملتهب در اثر تماس و اصطکاک ایجاد می‌شود. اگر رابطه جنسی باعث تشدید درد یا سوزش می‌شود، بهتر است تا زمان مشخص شدن علت و برطرف شدن علائم، برای بررسی وضعیت با متخصص زنان مشورت شود.

ترک‌خوردگی یا خراشیدگی پوست

در موارد شدید عفونت قارچی، التهاب و خارش مداوم ممکن است باعث ایجاد ترک‌های سطحی، خراشیدگی یا زخم‌های کوچک در پوست اطراف واژن شود. این تغییرات می‌توانند حساسیت ناحیه را افزایش دهند و حتی هنگام ادرار کردن یا تماس با آب باعث سوزش شوند. وجود ترک‌های پوستی نشان‌دهنده التهاب قابل‌توجه است و نیاز به بررسی پزشکی دارد.

همه این علائم به معنای عفونت قارچی واژن نیستند. خارش و سوزش ممکن است در اثر حساسیت به محصولات بهداشتی یا عفونت‌های دیگر ایجاد شوند. همچنین ترشحات سفید می‌توانند در برخی شرایط، طبیعی باشند. بنابراین، برای تشخیص دقیق باید علائم در کنار معاینه و در صورت نیاز آزمایش ترشحات بررسی شوند.

برای آشنایی بیشتر با ویژگی‌های ترشحات طبیعی و نشانه‌های هشداردهنده، مطالعه مقاله تفاوت ترشح طبیعی و غیرطبیعی واژن می‌تواند به شناخت بهتر تغییرات ترشحات کمک کند.

علت عفونت قارچی واژن چیست؟ عوامل مستعدکننده

عامل اصلی عفونت قارچی واژن، رشد بیش‌ازحد قارچ کاندیدا در محیط واژن است. این قارچ به‌طور طبیعی در بدن برخی زنان وجود دارد، اما با تغییر شرایط محیط واژن یا کاهش توانایی بدن در کنترل رشد آن، ممکن است تعداد قارچ‌ها افزایش پیدا کند و علائم عفونت ظاهر شوند.

تعادل میکروبی واژن نقش مهمی در جلوگیری از رشد بیش‌ازحد قارچ دارد. باکتری‌های مفید، به‌ویژه گونه‌هایی از لاکتوباسیلوس، به حفظ شرایط طبیعی محیط واژن کمک می‌کنند. هر عاملی که این تعادل یا عملکرد سیستم دفاعی بدن را تغییر دهد، می‌تواند احتمال بروز عفونت قارچی را افزایش دهد.

مهم‌ترین عوامل مستعدکننده عبارت‌اند از:

مصرف آنتی بیوتیک‌ها

آنتی بیوتیک‌ها برای درمان عفونت‌های باکتریایی تجویز می‌شوند، اما برخی از آن‌ها علاوه بر باکتری‌های بیماری زا، باکتری‌های مفید بدن را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهند. این موضوع در محیط واژن اهمیت زیادی دارد؛ زیرا باکتری‌های مفید به کنترل رشد قارچ کاندیدا کمک می‌کنند.

هنگامی که تعداد این باکتری‌ها کاهش پیدا می‌کند، تعادل طبیعی میکروبی واژن تغییر می‌کند و شرایط برای تکثیر بیشتر قارچ فراهم می‌شود. به همین دلیل، بعضی زنان پس از مصرف یک دوره آنتی‌بیوتیک با علائمی مانند خارش، سوزش و ترشحات سفید و غلیظ مواجه می‌شوند.

البته همه آنتی بیوتیک‌ها تأثیر یکسانی ندارند و هر زنی که این داروها را مصرف می‌کند، لزوماً به عفونت قارچی مبتلا نمی‌شود. احتمال بروز این مشکل به نوع دارو، مدت مصرف و شرایط فرد بستگی دارد.

تغییرات هورمونی و بارداری

تغییرات هورمونی، به‌ویژه تغییر در سطح هورمون استروژن، می‌توانند بر تعادل طبیعی محیط واژن و شرایط رشد قارچ کاندیدا تأثیر بگذارند. استروژن در حفظ سلامت بافت واژن نقش دارد و نوسان سطح آن ممکن است زمینه را برای رشد بیش‌ازحد قارچ فراهم کند.

در دوران بارداری، سطح استروژن افزایش پیدا می‌کند و محیط واژن دستخوش تغییراتی می‌شود که می‌تواند احتمال ابتلا به عفونت قارچی را بیشتر کند. به همین دلیل، برخی زنان در این دوران بیشتر از قبل دچار خارش، سوزش و ترشحات ناشی از عفونت قارچی واژن می‌شوند.

تغییرات هورمونی در برخی مراحل چرخه قاعدگی و استفاده از بعضی روش‌های پیشگیری هورمونی، به‌خصوص انواع حاوی استروژن، نیز ممکن است در افزایش استعداد ابتلا نقش داشته باشند.

البته تغییرات هورمونی به تنهایی به معنای ابتلا به عفونت نیست و بروز علائمی مانند خارش یا ترشحات غیرطبیعی باید از نظر سایر علت‌های احتمالی نیز بررسی شود.

 دیابت کنترل‌نشده

دیابت یکی از عوامل مهم افزایش احتمال ابتلا به عفونت قارچی واژن است. زمانی که قند خون برای مدت طولانی بالا باشد، شرایط بدن برای رشد برخی قارچ‌ها مساعدتر می‌شود. افزایش قند خون می‌تواند میزان قند موجود در ترشحات و بافت‌های بدن را تحت تأثیر قرار دهد و محیط مناسب‌تری برای رشد قارچ کاندیدا فراهم کند. علاوه بر این، بالا بودن قند خون ممکن است عملکرد طبیعی سیستم ایمنی را نیز مختل کند و توانایی بدن برای کنترل رشد میکرو ارگانیسم‌ها کاهش پیدا کند.

به همین دلیل، زنان مبتلا به دیابت که قند خون آن‌ها به‌خوبی کنترل نشده است، ممکن است بیشتر از سایر افراد دچار عفونت قارچی واژن شوند. در برخی از این افراد، عفونت می‌تواند شدیدتر باشد یا پس از بهبود دوباره عود کند.

اگر عفونت قارچی به‌صورت مکرر اتفاق می‌افتد، به‌خصوص در افرادی که سابقه دیابت دارند یا از وضعیت قند خون خود اطلاع دقیقی ندارند، بررسی شرایط زمینه‌ای اهمیت دارد.

ضعف سیستم ایمنی

ضعف سیستم ایمنی یکی از عواملی است که می‌تواند احتمال ابتلا به عفونت قارچی واژن را افزایش دهد. در این شرایط، توانایی بدن برای کنترل رشد قارچ کاندیدا کاهش پیدا می‌کند و قارچ ممکن است بیش ازحد تکثیر شود و باعث التهاب و بروز علائم عفونت شود.

برخی بیماری‌ها مانند عفونت HIV، سرطان‌ها و سایر شرایط تضعیف کننده سیستم ایمنی می توانند زمینه ابتلا به عفونت‌های قارچی را فراهم کنند. همچنین مصرف داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی، مانند بعضی داروهای کورتونی یا داروهای مورد استفاده پس از پیوند اعضا، ممکن است توانایی بدن در مقابله با رشد قارچ را کاهش دهد.

در این شرایط، عفونت قارچی واژن ممکن است شدیدتر باشد، دفعات بیشتری عود کند یا به درمان پاسخ مناسبی ندهد. به همین دلیل، بررسی وضعیت سیستم ایمنی و داروهای مصرفی در زنانی که به‌طور مکرر دچار این عفونت می‌شوند اهمیت دارد.

تغییرات محیط واژن و تحریک ناحیه تناسلی

محیط واژن به طور طبیعی دارای تعادل مشخصی از باکتری‌های مفید و سایر میکروارگانیسم‌هاست. استفاده از بعضی محصولات بهداشتی یا شست‌ و شوی نامناسب ممکن است این محیط را تحریک کند یا تعادل طبیعی آن را تغییر دهد.

شست‌وشوی داخل واژن با مواد شوینده، استفاده از ژل‌ها و اسپری‌های معطر، صابون‌های قوی و محصولات ضدعفونی‌کننده می‌تواند باعث تحریک بافت‌های حساس ناحیه تناسلی شود. این محصولات ممکن است تعادل طبیعی محیط واژن را نیز تحت تأثیر قرار دهند.

همچنین باقی ماندن طولانی مدت لباس خیس پس از شنا یا ورزش و پوشیدن لباس‌های بسیار تنگ و غیرقابل تنفس می‌تواند رطوبت و گرمای ناحیه تناسلی را افزایش دهد. این شرایط ممکن است ناراحتی و تحریک پوستی را تشدید کند.

باید توجه داشت که استفاده از لباس تنگ یا شوینده معطر به تنهایی علت قطعی عفونت قارچی نیست. این عوامل بیشتر با تحریک ناحیه تناسلی و تغییر شرایط طبیعی آن ارتباط دارند و نباید هر نوع التهاب یا خارش ناشی از آن‌ها را عفونت قارچی در نظر گرفت.

در نهایت، در بسیاری از زنان مبتلا به عفونت قارچی واژن، عامل مشخصی برای شروع عفونت پیدا نمی‌شود. بنابراین، نداشتن عوامل خطر نیز احتمال ابتلا را به‌طور کامل از بین نمی‌برد.

تفاوت عفونت قارچی واژن با سایر عفونت‌های واژن چیست؟

تفاوت عفونت قارچی واژن با سایر عفونت‌های واژن را می‌توان تا حدودی از روی نوع ترشحات، بوی واژن و علائم همراه تشخیص داد. عفونت قارچی با خارش و ترشحات سفید و غلیظ همراه است، درحالی‌که واژینوز باکتریایی و تریکومونیازیس ممکن است الگوی متفاوتی از ترشحات و بو ایجاد کنند. از طرف دیگر، حساسیت یا تحریک پوستی نیز می‌تواند علائمی شبیه عفونت قارچی، مانند خارش، قرمزی و سوزش داشته باشد. در جدول زیر، ویژگی‌های معمول این مشکلات را با هم مقایسه کرده‌ایم تا با تفاوت‌های احتمالی هر کدام آشنا شوید.

نوع مشکل ویژگی ترشحات علائم همراه
عفونت قارچی واژن سفید، غلیظ و گاهی تکه‌تکه خارش، قرمزی و سوزش
واژینوز باکتریایی رقیق، سفید مایل به خاکستری بوی ماهی، به‌خصوص پس از رابطه جنسی
تریکومونیازیس ممکن است زرد یا سبز و کف‌آلود باشد بوی نامطبوع، سوزش و گاهی درد هنگام ادرار
تحریک یا حساسیت پوستی ممکن است ترشحات تغییر مشخصی نداشته باشند خارش، قرمزی و سوزش خارجی

این تفاوت‌ها قطعی نیستند و علائم بعضی از این مشکلات با یکدیگر هم پوشانی دارند. برای مثال، عفونت قارچی همیشه با ترشحات غلیظ همراه نیست و برخی زنان تنها خارش و التهاب را تجربه می‌کنند. بنابراین، تشخیص نوع عفونت تنها با مشاهده ترشحات یا بررسی علائم امکان‌پذیر نیست. متخصص زنان ممکن است با معاینه و بررسی نمونه ترشحات واژن، علت اصلی مشکل را مشخص کند.

در صورت تأیید عفونت قارچی، درمان با داروهای ضدقارچ و متناسب با شرایط فرد انجام می‌شود. در موارد عودکننده یا مقاوم به درمان، ممکن است بررسی آزمایشگاهی دقیق‌تر برای شناسایی نوع قارچ ضرورت داشته باشد. انتخاب روش درمان باید بر اساس تشخیص پزشک صورت بگیرد؛ زیرا درمان نامناسب ممکن است باعث تداوم علائم یا تأخیر در تشخیص بیماری اصلی شود.

چه زمانی برای عفونت قارچی واژن باید به پزشک مراجعه کنیم؟

برای تشخیص اینکه خارش، سوزش یا ترشحات غیرطبیعی واژن به عفونت قارچی مربوط است یا مشکل دیگری، باید به زمان شروع علائم، شدت آن‌ها و نحوه برطرف شدنشان توجه کنید. اگر برای اولین بار این نشانه‌ها را تجربه می‌کنید، علائم پس از درمان بهبود نمی‌یابند یا به‌طور مکرر بازمی‌گردند، بهتر است به متخصص زنان مراجعه کنید. همچنین بروز علائمی مانند تب، درد زیر شکم یا لگن، ترشحات بدبو و خونریزی غیرطبیعی نیازمند بررسی پزشکی است. در ادامه، مهم‌ترین شرایطی را که مراجعه به پزشک را ضروری می‌کنند، بررسی می‌کنیم:

  • اولین تجربه علائم: اگر تاکنون عفونت قارچی نداشته‌اید و برای نخستین بار دچار خارش، سوزش یا ترشحات غیرمعمول شده‌اید، تشخیص علت باید توسط پزشک انجام شود.
  • تکرار عفونت: اگر در کمتر از یک سال، سه بار یا بیشتر دچار عفونت قارچی علامت‌دار شده‌اید، احتمال عفونت قارچی عودکننده مطرح است و بررسی علت زمینه‌ای ضرورت دارد.
  • عدم بهبود علائم: اگر علائم پس از درمان برطرف نمی‌شوند یا مدت کوتاهی پس از بهبود دوباره ظاهر می‌شوند، باید از نظر نوع قارچ و سایر علل احتمالی بررسی شوید.
  • وجود علائم غیرمعمول: ترشحات بدبو، تب، لرز، درد زیر شکم یا لگن و خونریزی غیرطبیعی از علائمی هستند که نباید صرفاً به قارچ واژن نسبت داده شوند.
  • بارداری: در صورت بروز علائم عفونت قارچی در دوران بارداری، لازم است پیش از استفاده از هرگونه دارو با پزشک مشورت کنید.
  • ابتلا به دیابت یا ضعف سیستم ایمنی: در این شرایط احتمال عفونت‌های پیچیده‌تر و پاسخ نامناسب به درمان بیشتر است.

عفونت قارچی واژن در بسیاری از موارد قابل درمان است، اما تشخیص اشتباه و درمان خودسرانه می‌تواند باعث طولانی شدن مشکل شود. از طرف دیگر، برخی عفونت‌های دیگر دستگاه تناسلی نیز علائمی مشابه قارچ دارند و به درمان متفاوتی نیازمند هستند.

اگر درباره زمان مناسب مراجعه و نشانه‌هایی که نیاز به بررسی تخصصی دارند سؤال دارید، مقاله زمان مراجعه به متخصص زنان نیز می‌تواند اطلاعات تکمیلی در اختیارتان قرار دهد.

روش‌های پیشگیری از عفونت قارچی واژن

هیچ روشی نمی‌تواند احتمال ابتلا به عفونت قارچی واژن را به‌طور کامل از بین ببرد؛ بااین‌حال، رعایت بعضی نکات می‌تواند به کاهش تحریک ناحیه تناسلی و حفظ شرایط طبیعی محیط واژن کمک کند. مهم‌ترین راهکارهای پیشگیری عبارت‌اند از:

 از شوینده‌های معطر استفاده نکنید.

برای تمیز کردن ناحیه خارجی دستگاه تناسلی، آب ولرم و در صورت نیاز شوینده ملایم و بدون عطر کافی است. از شست‌وشوی داخل واژن و استفاده از اسپری‌ها، ژل‌ها و محصولات خوشبوکننده خودداری کنید.

 لباس زیر مناسب بپوشید.

لباس زیر نخی و راحت به گردش هوا کمک می‌کند. بهتر است از پوشیدن طولانی‌مدت لباس‌های بسیار تنگ و لباس‌های مرطوب خودداری کنید.

ناحیه تناسلی را خشک نگه دارید.

پس از حمام، شنا یا ورزش، لباس خیس و مرطوب را تعویض کنید. رطوبت طولانی‌مدت می‌تواند باعث افزایش تحریک و ناراحتی ناحیه تناسلی شود.

مصرف آنتی‌بیوتیک را بدون تجویز پزشک انجام ندهید.

مصرف غیرضروری آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند تعادل باکتری‌های طبیعی بدن را تغییر دهد. بنابراین این داروها باید فقط در صورت نیاز و طبق دستور پزشک مصرف شوند.

قند خون را کنترل کنید.

اگر به دیابت مبتلا هستید، کنترل مناسب قند خون اهمیت دارد؛ زیرا بالا بودن قند خون می‌تواند زمینه ابتلا به عفونت‌های قارچی را افزایش دهد.

 از شست‌وشوی بیش‌ازحد واژن خودداری کنید.

واژن به‌طور طبیعی سازوکار پاک‌سازی دارد و نیازی به شست‌وشوی داخلی ندارد. شست‌وشوی مکرر و استفاده از مواد ضدعفونی‌کننده ممکن است تعادل طبیعی این ناحیه را مختل کند.

 در صورت تکرار عفونت، علت زمینه‌ای را بررسی کنید.

اگر عفونت قارچی به‌طور مکرر اتفاق می‌افتد، صرفاً رعایت نکات بهداشتی کافی نیست. بررسی عواملی مانند دیابت، مصرف داروها و احتمال وجود گونه‌های غیرمعمول قارچ می‌تواند به انتخاب روش درمان مناسب کمک کند.

در نهایت، باید توجه داشت که مصرف خودسرانه مکمل‌ها، پروبیوتیک‌ها یا روش‌های خانگی مانند استفاده از ماست و مواد ضدعفونی‌کننده داخل واژن، راهکار اثبات‌شده‌ای برای درمان عفونت قارچی محسوب نمی‌شود.

جمع‌بندی

عفونت قارچی واژن یکی از مشکلات شایع سلامت زنان است که می‌تواند با خارش، سوزش، قرمزی و ترشحات سفید و غلیظ همراه باشد. اگرچه این عفونت خطر جدی ایجاد نمی‌کند، اما شباهت علائم آن با سایر بیماری‌های واژن باعث می‌شود تشخیص دقیق اهمیت زیادی داشته باشد.

رعایت بهداشت صحیح ناحیه تناسلی، پرهیز از شوینده‌های معطر، استفاده از لباس زیر مناسب و کنترل بیماری‌هایی مانند دیابت می‌توانند به کاهش عوامل مستعدکننده کمک کنند. بااین‌حال، در صورت تکرار علائم، عدم بهبود یا بروز نشانه‌های غیرمعمول، مراجعه به متخصص زنان و زایمان بهترین راه برای شناسایی علت و انتخاب درمان مناسب است.

نیاز به بررسی تخصصی دارید؟

اگر با علائمی مانند خارش، سوزش یا ترشحات غیرطبیعی واژن مواجه هستید، بهتر است علت آن پیش از شروع درمان مشخص شود. برای بررسی وضعیت و دریافت راهنمایی متناسب با شرایط خود، می‌توانید از طریق ثبت نوبت مطب دکتر فروهر دارابی اقدام کنید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *